Jerzy Woyke , Halina
Woyke
Swego czasu (1985
i 1986) napisałem: „Poradnik pisania przyrodniczych
prac magisterskich i doktorskich”
http://jerzy_woyke.users.sggw.pl/poradnikpisania.html
(2.4 mb)
Od tego czasu minęło
blisko ćwierć wieku. W tym okresie wykonałem bardzo
wiele rozmaitych recenzji prac
magisterskich, doktorskich,
habilitacyjnych, oraz prac naukowych dla różnych
wydawnictw krajowych i zagranicznych.
Przekonałem się,
że poradnik typu: Jak pisać… nie wystarczy.
Dlatego teraz postanowiłem
napisać poradnik: „Jak nie należy pisać…..”
Wszystkie podane
niżej przykłady pochodzą z prac przysłanych do druku,
oraz wielu opublikowanych.
Obecne opracowanie
nie jest zakończone. Będzie jeszcze uzupełniane.
Praca naukowa składa się z kilku charakterystycznych
rozdziałów, do których uwagi przytoczono poniżej.
1. Uwagi ogólne
1.1. Styl pisania
Prac naukowych
1.1.1. Budowa zdań
1.2. Spolszczone słowa obcojęzyczne
1.3. Słowa wieloznaczne
- występuje
- prezentuje
- pod kątem, w kierunku
1.4. Rozumienie tekstu przez czytelników
1.5. Właściwe słowa
- Masa, ciężar, waga
- Ciekawe – Interesujące
1.6. Kolejność opisów - chaotyczne pisanie prac
2. Tytuł
Pustosłowie
3. Autor
4. Streszczenie
5. Przegląd literatury
6. Cel pisania pracy naukowej.
7. Materiał i Metoda
8. Wyniki
8.2. Tabele
8.2.1. Opis wyiknów w tabeli
8.3. Wykresy
8.3.1. Tytuły Tabel i Wykresów
8.4. Statystyka
8.4.1. Analiza wariancji
8.4.2 Zgodności
8.4.3. Zależności, korelacja i regresja
9.
Dyskusja
10. Wnioski
11. Streszczenie długie
12. Spis literatury
13. Tłumaczenie na język angielski
14. Ostateczna Redakcja
1.1. Styl pisania Prac naukowych
Zgodnie z KODEKSEM DOBRYCH
OBYCZAJÓW W PUBLIKACJACH NAUKOWYCH, UNESCO/NS/177
8./ Składnia powinna
być jak najprostsza.
Praca powinna być
pisana prostym językiem. Szczególnie jest to ważne,
gdy praca ma być tłumaczona na język obcy.
Praca powinna być
pisana zwięźle.
Praca naukowa to
nie powieść.
Głównym błędem większości
rękopisów przysyłanych do publikacji, a również
wielu opublikowanych artykułów to:
1. Pisanie długimi,
złożonymi, skomplikowanymi zdaniami.
2. Używanie wielu
zbędnych słów.
Większość autorów
nie umie napisać pracy w prosty i zwięzły sposób.
Nie należy pisać
normalnym, opisowym stylem.
Prace naukowe muszą
być pisane specjalnym zwięzłym prostym stylem.
Przede wszystkim
należy unikać pisania zbędnych, niekoniecznie potrzebnych
słów, wyrażeń a często również całych zdań..
Należy bardzo zwięźle
i prosto wyrażać swoje myśli.
W redakcjach czasopism
znajduje się zazwyczaj kolejka prac czekających
na publikację.
Dlatego każde miejsce
zaoszczędzone na zbędnym słowie jest bardzo cenne.
Zagraniczni redaktorzy
i recenzenci zwracają szczególnie wielką uwagę na
to,
aby w pracy nie znajdowały
się zbędne (reundant) słowa!
Pierwotne teksty
wielu prac nadsyłanych do recenzji, oraz wielu opublikowanych,
to potok zbędnych słów.
Niepotrzebne słowa,
słowa i jeszcze raz słowa, zupełnie nieistotne dla
zrozumienia sensu opisywanego zagadnienia.
Prawie w każdym popularno-naukowym artykule znajduje się kilkadziesiąt
błędów. Po kilka błędów w poszczególnych paragrafach.
np.:
Nie pisać; Pszczoły
poddano badaniom w kierunku obecności Nosema
apis, lecz pisać prosto; -Zbadano porażenie pszczół
przez Nosema apis.
Nie należy pisać;
- w zawiesinie poddanej oczyszczaniu, lecz; - w
oczyszczonej zawiesinie
Nie; - matki poddano
obserwacji, lecz; - matki obserwowano
Nie pisać;- Badaniami
objęto po 12 larw, (to nie do przetłumaczenia, ang.
embrance?), lecz pisać prosto; - zbadano po 12 larw.
Nie pisać; - Pszczoły
funkcjonujące jako zbieraczki...., lecz po prostu
- pszczoły zbieraczki.....
Nie pisać; - Badano
matki zakupione w czterech pasiekach.
Jest nieistotne czy
matki zakupiono czy zostały podarowane.
U przesłanych matek
stwierdzono.....Jest nieistotne czy matki przesłano,
czy przywieziono.
U badanych matek
stwierdzono.....Wiadomo, że u nie badanych matek nie
można nic stwierdzić.
Nie; - w matecznikach
nie stwierdzono obecności larw - lecz; - w matecznikach
nie stwierdzono larw, lub prościej –....nie było larw.
Nie należy pisać;
- wartość średniej wyrażona na poziomie (p < 0,05)
wynosiła 2,09...
lecz pisać; - średnia
wynosiła 2,09 ..
Nie; - wilgotność względna wahała się na poziomie 34,3 do 39,3%
lecz; -wilgotnośc względna wynosiła od 34,3 do 39,3% .
Nie; - Pszczoły potrzebowały
na oczyszczenie komórek 46 godzin,
lecz; - Pszczoły
oczyściły komórki w ciągu 46 godzin.
Nie; - Rasa środkowoeuropejska miała najniższą produkcję miodu...(Rasa
nie produkuje miodu JW).
lecz; - Pszczoły rasy środkowo europejskiej wyprodukowały najmniej
miodu...
Nie pisać zabieg
sztucznego unasienienia, lub zabieg inseminacji,
lecz sztczne unasienianie.
Nie pisać matki po
zabiegu sztucznego unasienienia - lecz matki
po sztucznym unasienianiu, lub matki sztucznie unasienione.
Słowo zabieg
jest zbędne i nie należy go stosować.
Nie daje się przetłumaczyć
go na angielski.
Używanie wyrażenia;
po zabiegu sztucznego unasieniania spowodowało,
że polscy autorzy wysłali do
zagranicznego anglojęzycznego czasopisma pracę,
w której wyrażenie
zabieg sztucznego unasienienia, przetłumaczyli
na; instrumental insemination exercise,
co oczywiście nie ma sensu,
gdyż można to zrozumieć jako gimnastyka sztucznego unasieniania.
Czasem spotyka się
i takie dziwolągi, jak np.: Matki poddane zabiegowi
inseminacji przeżyły na poziomie 90%.
Poprawnie powinno
to brzmieć: Matki sztucznie unasienione przeżyły w
90%.
Polskie wyrażenie
"Matki sztucznie unasienione", pisze się po angielsku
- "Instrumentally
inseminated queens" - skrót - II (2 duże i i).
-
Nie powinno pisać
się -inseminacja, lecz - unasienianie.
Unasienianie może
być naturalne lub sztuczne.
Niektórzy autorzy
używają terminu unasienianie, mając na myśli unasienianie
naturalne,
a terminu inseminacja,
mając na myśli unasienianie sztuczne.
Jest to oczywistym
błędem, gdyż inseminacja to właśnie spolszczone słowo
oznaczające unasienianie.
Może być inseminacja
naturalna i inseminacja sztuczna. Zdanie to pisane
po polsku brzmi:
Unasienianie naturalne i unasienianie
sztuczne.
W angielskich tekstach
spotyka się wyrażenia - Natural insemination, oraz
instrumental insemination.
Nie należy pisać;
matki przechowywane w asyście 25 pszczół. Matki
nie są przechowywane w asyście, lecz w klateczkach.
Czym różnią się matki
w asyście pszczół od matek z pszczołami?
Czy mogą być matki
w asyście bez pszczół?
Należy pisać; ….Matki
przechowywane z 25 pszczołami
Zamiast pisać; Matki
po zabiegu unasieniania przechowywano w
asyście 25 pszczół w klateczkach wysyłkowych,
należy napisać: Matki
po unasienieniu przechowywano w klateczkach wysyłkowych
z 25 pszczołami.
Nie pisać - Szybkość
oczyszczania komórek charakteryzowała się
wysokim poziomem zmienności.
- lecz - Zmienność
szybkości oczyszczania komórek była wysoka.
Nie pisać - Zmienność
szybkości oczyszczania komórek reprezentowana
przez średnie odchylenie wahała się od – do...
– lecz - Średnie
odchylenie szybkości oczyszczania komórek wahało się
od – do....
Nie; - Uszkadzanie
matek przy przechowywaniu ich w rodzinach,
lecz; - Uszkadzanie
matek przechowywanych w rodzinach pszczelich.
Szczególnie wiele
błędów znajduje się w nierecenzowanych streszczeniach
z różnych konferencji.
Należy zmienić styl
takiego sposobu pisania.
Autorzy bardzo
często nie umieją zwięźle i prosto wyrazić swych myśli
i dlatego, aby przekazać to, co chcą powiedzieć.
1./ używają mnóstwa
zbędnych słów,
2./ używają słowa
wieloznaczne i bezsensowne.
1.1.1. Budowa zdań.
Należy starać się
nie pisać w stronie biernej, gdyż jest to styl niemiecki.
Powinno pisać się bezosobowo lub w stronie czynnej.
1.2. Spolszczone słowa obcojęzyczne.
Bardzo wielu autorów
odznacza się małym zasobem słów polskich
i dlatego używa spolszczonych
słów obcojęzycznych zamiast polskich.
Należy unikać stosowania
spolszczonych, obcojęzycznych słów tam, gdzie istnieją
odpowiednie słowa polskie.
Polski tekst powinien
być napisany po polsku, a nie polsko-obcojęzyczną
mieszanką.:
Przerażające jest
to, że wielu autorów nie zna polskich słów dotyczących
opisywanych przez siebie zagadnień.
Przykłady:
Nie; generacja -
lecz; pokolenie
Nie; behawior – lecz;
zachowanie się
Nie; dystans - lepiej;
odległość
Nie; efekt - lecz;
wynik
Nie; elementy - lecz;
składniki, części lub tp
Nie; efektywność
-lecz; skuteczność
Nie; komponenty -
lecz składniki
Nie; introdukować
- lecz; wprowadzać
Nie; inbred - lecz;
chów wsobny
Nie prognozować -
lecz przewidywać
Nie; konsekwencja
lepiej; następstwo itp.
Nie; relacje - lecz;
stosunki
Nie: spektrum - lecz;
zakres
Nie; wibracja – lecz;
drgania
Nie; dywersyfikacja
(nawet trudno to wymówić) - lecz; zróżnicowanie
Autor jednej z publikacji
pisze: Miejscowa ludność miód konfekconuje
w butelkach.
Wg tezaurusa Word'a,
synonimem konfekcjonować jest - dozować lub fasować.
Biedni Laotańczycy
nawet nie mają świadomości, że konfekcjonują, czyli
fasują miód.
Znaczna część
autorów używających obcojęzycznych słów, nie rozumie
ich znaczenia.
1.3. Słowa wieloznaczne
Nie należy zastępować
właściwych, odpowiednich słów wyrazami wieloznacznymi
jak:
występuje,
prezentuje,
pod kątem, w kierunku
w przypadku
itp.
Niewiarygodnie wielu
autorów nie zna odpowiednich słów
dotyczących opisywanego przez siebie zagadnienia
i dlatego zastępuje je wieloznacznymi
i często błędnie stosowanymi wyrażeniami.··
Nie - występuje
, Np.:
Nie - Pszczoły występują
w Piśmie Świętym ,
lecz - Pszczoły opisuję się w Piśmie Świętym,
lub - Pszczoły są opisywane w Piśmie Świętym.
Nie - Występowanie
rójek w lipcu, lecz - Rójka (lub rojenie się) pszczół
w lipcu.
Nie - Rośliny te
występują w górach, lecz – rosną w górach.
Nie - Nektar występuje
w kwiatach słonecznika, lecz – Kwiaty słonecznika
wydzielają nektar.
Nie - Żółte poczwarki
wystąpiły w 2 przypadkach, lecz – stwierdzono
2 żółte poczwarki
Nie- pszczoła afrykańska
występuje w Afryce, lecz – zasiedla Afrykę,
żyje w Afryce lub tp.
Nie- pszczoły występujące
w Laosie, lecz po prostu, - pszczoły w Laosie
Nie- CCD występuje
późną jesienią, lecz -......pojawia się późną jesienią
Nie - Ruch pszczół
występuje na pożytkach, lecz - lot pszczół
odbywa się...
Nie - Gniazda pszczoły
skalnej występują pod nawisami skalnymi,
- (raczej wiszą), lecz -..... znajdują się...., zwisają
z....
Nie - W zależności
od rejonu występowania manuka...,
lecz -W zależności od rejonu gdzie rośnie
manuka...
Nie - Występują
okresy bezpożytkowe, lecz - brak pożytku (czy
może występować coś, czego nie ma?)
Nie - Wystąpił
brak oblotów pszczół tego samego dnia we wszystkich
rodzinach,
lecz - Pszczoły nie wszystkich
rodziny, oblatywały się tego samego dnia...
Nie - Wystąpił
brak pożytku, lecz - brakowało pożytku
Nie - Brak czerwiu
w rodzinach pszczelich występuje pod koniec
września,
lecz - Pod koniec września brak
w rodzinach czerwiu.
Nie - Chrząszcz ulowy jest zagrożeniem gdzie występuje
ciepła, wilgotna gleba,
lecz - gdzie gleba jest ciepła i wilgotna. Czy
ciepła gleba może występować (z ziemii)?
Nie - Miód występuje w Piśmie Świętym.
Miód raczej leje się lub wylewa się a nie występuje.
Wydaje się, że gdy czegoś nie ma (brakuje) to raczej nie
występuje.
Jednak, według wielu
autorów, pożytki, obloty, czerw itd. występują
nawet wtedy,
gdy ich nie ma, piszą wtedy,
że występuje ich brak.
Okazuje się, że coś występuje nawet
wtedy gdy tego nie ma.
Nie - Nie wystąpiły
istotne statystycznie różnice pomiędzy średnią
powierzchnią czerwiu.
Istotne różnice nie
występują, lecz- nie stwierdzono ich.
Dlatego należy pisać
- Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic......
Cztery błędy w jednym zdaniu
- Czynniki występujące w trakcie
zabiegu unasieniania, decydujące o jego
efektywności.
Czy czynniki występują?
O jaki trakt chodzi? Słowo zabieg
zbędne. Zamiast efektywność, lepiej polskie słowo;
skuteczność.
Lepiej po polsku;
- Czynniki w czasie unasieniania wpływające na jego skuteczność.
Prawie w każdym popularnym
artykule, w radio i TV wielokrotnie "występują"
słowa "występuje",
zamiast właściwych słów. Prawie
wszystko występuje.
Zastanów się przed
napisaniem każdego słowa występuje.
Nie szastaj nim gdzie popadnie.
Niektórzy autorzy
piszą, że coś występuje nawet wtedy, gdy tego brak i
nic nie występuje. Piszą wtedy - występuje brak....
Słowem występuje
zastępują w zdaniu wszystkie orzeczenia dotyczące
istnienia lub braku jakiegoś zjawiska.
Zamiast występuje
postaraj się napisać właściwe słowo.
Nie - prezentuje
Nie - Prezentowane
wyniki, lecz - uzyskane wyniki
Nie - Wyniki prezentują,
lecz - wyniki przedstawiają
Obecnie piosenek
już się nie śpiewa, lecz prezentuje
Szczytem dezinformacji
jest wyrażenie – „prezentacja pracy naukowej”.
Zupełnie nie wiadomo, o co chodzi?
O przesłanie pracy
do recenzji? O opublikowanie jej? O wygłoszenie referatu?
O umieszczenie jej w internecie, czy o co?
Pod
kątem, w kierunku
Nie pisać: Badano
pod kątem......, lub Badano w kierunku Varroa
destructor......
Nie pisać: „Istotna
była praca omawiająca zachowanie się pszczół pod
kątem rozmieszczenia temperatury w gnieździe pszczelim”
Nie: - Próbki przebadano
testem AGID w kierunku obecności wirusów,
lecz: - Obecność wirusów w próbkach
przebadano testem AGID.
Nie: - Analizę ilościową
materiału pod kątem zawartości Cd, Pb, Cu
i Zn wykonano spektrometrem....
lecz: Analizę ilościową zawartości
Cd, Pb, Cu i Zn wykonano spektrometrem...
Nie: - Codzienne
obsługuje sie 200 uli pod kątem niedopuszczenia
do rójki,
lecz: -Codzienne
przegląda sie 200 uli, aby nie dopuścić do rójki.
Nie; - Wyhodowanie wpszczół w kierunku przynoszenia
dużych ilości pyłku,
lecz: - wyhodowanie pszczół przynoszących duże ilości pyłku.
Nieważny jest kąt i kierunek badań. Takich wyrażeń
nie daje się przetłumaczyć. (under angle?, in direction? ).
Ważne jest, co badano. Pisać
od razu, Badano..,wykonano.. wyhodowano..., itp.
Dlaczego bardzo wielu
autorów tak pisze?
Czasem przyczyną
takiego pisania jest ubogi słownik językowy autora.
Przeważnie jednak
przyczyną jest lenistwo umysłowe autora.
Zamiest pomyśleć
aby napisać właściwe słowo, łatwie napisać bezmyślnie
wieloznaczne słowa:
wybrany, występuje,
pod kątem lub w kierunku, które zastąpią
bardzo różne właściwe, odpowiednie słowa.
Nie stosować słowa
ciężko zamiast trudno, np.
Nie; ciężko
było stwierdzić, – lecz; trudno było stwierdzić.
Ostatnio, w Polsce
zupełnie nie używa się słowa trudno. Wszystko jest
ciężko.
Obecnie „ciężko”
znaleźć w jakiejkolwiek publikacji słowo trudno,
a w radiu i TV „ciężko”
usłyszeć to słowo.
Czasopisma, radio
i TV, które powinny dbać o poprawność języka polskiego,
niestety nie czynią
tego.
1.4. Rozumienie tekstu przez czytelników
Nie powinno się pisać
tekstu tak, aby nie był on zrozumiały dla czytelników,
dla których jest przeznaczony.
Autor powinien zastanowić
się, do których czytelników kieruje tekst artykułu.
Tekst powinien
być zrozumiały przez wszystkich czytelników, do
których jest skierowany np.
Słowa inbred
lub behawior nie budzą wątpliwości wśród genetyków
lub biologów,
jednak nie są one
zrozumiałe przez wszystkich pszczelarzy. W tekście
dla pszczelarzy powinno pisać się chów wsobny i zachowanie
się.
Słowa molluskocydy,
nematocydy, rodentocydy, zoocydy
są rozumiane przez zoologów i specjalistów ochrony roślin.
Jednak słów tych
nie rozumieją pszczelarze humaniści i technicy. Należy
napisać po prostu, trucizny na ślimaki, robaki, myszy
i szkodniki zwierzęce.
W Pszczelarstwie
znalazłem zdanie: Warroza, która występuje enzootycznie,...Większość
pszczelarzy nie wie, co to znaczy, nie wyłączając mnie.
Przypuszczam, że
redakcja również nie wie, co to oznacza.
Dziwolągiem są takie wyrażenia
jak;...... behawioralne zachowanie pszczół charakteryzuje
się.....,
lub..... higieniczne
zachowanie bahawioralne pszczół polega na......
Jest to masło maślane,
gdyż, behawior (behavior, behaviour) znaczy po polsku
zachowanie się. Autor sam nie rozumie tego, co pisze.
Podobnie słowo węza,
jest zrozumiałe przez pszczelarzy, jednak większość
członków PAN nie zrozumie go.
Również latencja;
.Niektórzy wiedzą, że latencja dotyczy opóźnienia.
Lecz w porównaniu, do czego tego nie wiadomo.
Czy latencja czerwienia
naturalnie unasienionych matek może wynosić 3 dni,
gdy faktycznie nie jest to żadne opóźnienie?·
Wielu pszczelarzy nie wie,
czym różni się extensywność inwazji Varroa,
od intensywności inwazji.
Lepiej napisać po
polsku, zrozumiale dla wszystkich:, np. Porażenie
pszczół przez Varroa wynosiło 9%,
lub, 9% komórek czerwiu
było porażone przez Varroa.
Podobnie większość
czytelników nie wie, czym różni się odporność
od oporności. Wiadomo, że opór dotyczy np. oporników
elektrycznych
Artykuły naukowe
lub popularne, powinny różnić się od publikacji brukowych.
1.5. Właściwe słowa
Masa, ciężar, waga
Masa to pewna
bezwzględna wielkość, która określa, ile materii
jest w danym obiekcie.
Masa ciała nie zmienia
się, czy znajduje się ono na ziemi, na księżycu,
czy też w kosmosie.
Ciężar jest
to masa razy przyciąganie ziemskie (lub przyciąganie
innego ciała niebieskiego, w zależności gdzie jesteśmy).
Należy pamiętać,
że tym, co odczuwamy, na co dzień nie jest masa, lecz
jedynie ciężar.
Odczyt z wagi pokazuje
nam masę ciała znajdującego się na wadze, pomnożoną
przez przyciąganie ziemskie, czyli ciężar, a nie samą masę.
Tak, więc prawidłowe
jest pisanie: Ciężar pszczoły wynosi (na ziemi) 90
mg. Te 90 mg to ciężar pszczoły, a nie jej masa.
Jeżeli ktoś chciałby
użyć słowo masa, to prawidłowo powinien napisać:
ciężar masy jednej pszczoły wynosi (na ziemi) 90 mg.
Masa jednej pszczoły
na ziemi i na księżycu jest taka sama.
Jednak, ponieważ
przyciąganie na księżycu jest 6 razy mniejsze niż na
ziemi, więc ciężar tej samej masy, tej samej pszczoły wynosi
na księżycu 90/6 = 15 mg.
Natomiast, ciężar
masy tej samej pszczoły w kosmosie, gdzie nie ma przyciągania,
wynosi 0 mg, podczas gdy na ziemi, ciężar masy tej samej
pszczoły wynosi 90 mg.
W tekstach anglojęzycznych pisze się, weight of bee (ciężar pszczoły), a nie mass of bee (masa pszczoły).
Bardzo to dziwne, że polscy autorzy piszą w angielskim tekście weight of bee = ciężar pszczoły, a w polskim tekście tej samej pracy piszą; masa pszczoły.
Należy zwrócić uwagę,
żet waga pszczoły nie wynosi 90 mg, gdyż waga
to przyrząd, na którym oznacza się ciężar.
Nie ma sensu zdanie:
Rola pszczół nabiera szczególnej wagi
przy podnoszeniu poziomu agrotechniki.
Nie wagi, lecz-znaczenia.
Pisze się; To jest
rzecz dużej wagi. Duża waga to taka do ważenia
samochodów.
Chodzi więc o rzecz
wagi samochodowej.
Wielu autorów
używa słów, których znaczenia nie rozumie.
Ramki - Plastry
Należy rozróżniać
pojęcie ramka (ang. frame) i plaster (ang. comb).
Ramka to 4 listewki. Ul wielkopolski ma 10 ramek.
Lecz pszczoły obsiadają
w ulu 8 - 10 plastrów, a nie ramek.
Ciekawe - Interesujące
Ani zagadnienie naukowe,
ani wyniki naukowe nie mogą być ciekawe.
Ciekawy może
być czytelnik, czy zagadnienie lub wyniki są interesujące.
Natomiast zarówno
zagadnienia jak i wyniki, nie mogą być ciekawe
jak interesujący jest czytelnik.
1.6. Kolejność opisów - chaotyczne pisanie
pracy
W kolejnych rozdziałach
pracy nie powinno opisywać się poszczególnych zagadnień
w różnej kolejności.
Te same zagadnienia
muszą być opisane w tej samej kolejności w streszczeniu,
wstępie, metodzie,
wynikach i w dyskusji i tabelach.
Opis w innej kolejności
powoduje, że praca jest napisana chaotycznie
Nie należy także
opisywać wyników w treści pracy w innej kolejności
niż podano je w tabelach.
Opis w innej kolejności
powoduje, że praca jest napisana chaotycznie
Nie należy opisywać
tych samych zagadnień w dwóch różnych podrozdziałach.
2. Tytuł
Nie należy pisać:
„Badania nad........” wiadomo, że wszystkie
prace naukowe
(magisterskie, doktorskie,
habilitacyjne i in.) stanowią badania nad czymś.
Gdyby tak pisać,
wszystkie prace musiałyby zaczynać się od Badania
nad.....
W tytule nie należy używać pustosłowia; wybranych
lub badanych.
Tytuł powinien dokładnie
informować o treści pracy.
Takie tytuły jak
poniżej to właśnie pustosłowia:
Porażenie chorobowe
w wybranych pasiekach [gdzie? świata,
Europy, Polski czy w Puławach?]
Osyp zimowy w wybranych
pasiekach [gdzie? świata, Europy, Polski czy w
Puławach?]
Rośliny w wybranych
środowiskach [świata, Europy, Polski czy w Puławach?]
Fazy krystaliczne
w wybranych miodach [świata, Europy, Polski
czy w Puławach?]
Nie: - Porażenie
rodzin pszczelich sporowcem Nosema apis na
przykładzie wybranego powiatu,
lecz: - Porażenie
rodzin pszczelich sporowcem Nosema apis w powiecie
przemyskim.
Nie: - Stopień bioakumulacji
wybranych metali ciężkich w organizmach
pszczół robotnic na przykładzie wybranego powiatu
lecz: - Stopień bioakumulacji
czterech metali ciężkich u pszczół w powiecie nyskim.
Wiadomo, że wszystkie
badania prowadzi się w jakichś wybranych pasiekach,
środowiskach, miodach
itd.
Produkcja miodu w
badanych pasiekach- wiadomo że badania
prowadzi się w badanych pasiekach, a nie jakichś innych.
Słowo wybranych,
lub badanych informuje jedynie o tym, co
i tak wiadomo bez niego, a poza tym
o niczym więcej.
To typowe pustosłowie.
Autorzy nie umieją
dokładniej poinformować, co znajduje się w treści
własnej pracy
i dlatego używają wieloznacznego
nic nie mówiącego pustosłowia.
W tytule należy starać
się podać, co, ile, czego i gdzie.
A więc np.:
..........w kilkunastu
(15) pasiekach w Puławach.
..........w kilku
(5) środowiskach Podlasia.
...........w powiecie
przemyskim, nyskim itp.
..........w kilkudziesięciu
(50) polskich miodach lipowych i wrzosowych.
Nie należy podawać
zbyt ogólnego tytułu np.:
Porażenia chorobowe
w pasiekach hodowlanych.
Porażenie, czego,
przez co?
Tytuł powinien brzmieć:
Porażenie czerwiu przez zgnilec amerykański w 10
pasiekach w Warszawie.
Nie trzeba podawać
nazwy łacińskiej powszechnie znanych gatunków roślin
lub zwierząt.
Jest to konieczne
w pracach taksonomicznych. W przeciwnym wypadku wszystkie
prace naukowe o pszczołach
musiałyby mieć w tytule
wyrażenie Apis mellifera, a tak się nie dzieje
3. Autor
Nie wystarczy podać
samą nazwę jednostki gdzie wykonano pracę.
Należy podać dokładny
adres pocztowy oraz e-mail, aby czytelnik mógł napisać
do autora.
4. Streszczenie
Nie powinno być dłuższe
niż 250 słów, a lepiej krótsze.
W wielu zagranicznych
czasopismach nie może być dłuższe niż 150 słów -
850 znaków.
Nie należy wymieniać
co badano, (o czym jest praca), lecz konkretnie podać
najważniejsze wyniki.
Nie trzeba podawać
w streszczeniu dokładnych wskaźników statystycznych,
jak np. ± błąd średniej, lub ± średnie odchylenie.
Wystarczy podać same
średnie. Należy jednak zaznaczyć czy średnie różnią
się istnie pisząc bądź słownie „różnica istotna” bądź „p
< 0.05”.
Jednak nie dwa razy
to samo „ różnica istotna (p < 0.05)”
Nie należy pisać:
Analiza pięcioletnich wyników badań dowiodła, że ilość
pozyskiwanego pyłku była zależna także od...
to wiadomo samo przez
się, że Analiza....Pisać od razu: Ilość pozyskiwanego
pyłku....
5. Przegląd literatury
Przegląd literatury powinien
być oparty na oryginalnych (pierwotnych) pracach
naukowych.
Nie na artykułach
popularnych lub popularych podręcznikach, które opisują
badania "z drugiej ręki".
Przegląd literatury nie
powinien być referatem przeglądowym na temat
często zaledwie zbliżony do przedmiotu badań autora.
Celem przeglądu
literatury jest przedstawienie prac innych autorów
na badany w pracy temat,
aby na tej podstawie
ocenić, co nowego wnosi praca autora do światowej
literatury naukowej na dany temat.
Dlatego nie należy
omawiać prac nie związanych bezpośrednio z tematem
badań.
Omawianie takich
prac jest całkowicie zbyteczne. To opisy nie na temat.
Przegląd literatury
nie ma być popisywaniem się autora, co przeczytał
na temat słabo lub w ogóle nie związany z przedmiotem badań.
Taki przegląd literatury
to marnowanie papieru i czasu czytelników, oraz
niepotrzebne rozpraszanie ich uwagi.
Np. w pracy na temat;
wpływu przechowywania trutni na jakość ich nasienia,
nie należy opisywać budowy organów rozrodczych trutnia,
gdyż na tej podstawie
nie można ocenić, co nowego wnosi praca autora.
W pracy na temat
pozostałości środków ochrony roślin w miodzie, nie
należy opisywać składu miodu. To nie na temat.
Nie powinno się szczegółowo
podawać wyników cudzych badań.
Należy tylko powołać
się na uzyskane w tych pracach wyniki w porównaniu
z wynikami własnych badań.
Nie należy opisywać
i streszczać oddzielnie każdej cytowanej pracy.
Należy syntetycznie
przedstawić kolejne zagadnienia, a następnie wymienić
nazwiska wszystkich autorów i daty publikacji
(kolejno wg lat),
którzy zajmowali się tymi zagadnieniami.
Powołując się na
prace innych autorów nie należy cytować ich na podstawie
kolejnych numerów w spisie literatury,
lecz należy podawać
nazwisko autora (autorów) i daty publikacji w kolejności
chronologicznej.
6. Cel pisania pracy naukowej.
Celem napisania oryginalnej
pracy naukowej jest przedstawienie nowych wiadomości,
uzyskanych w badaniach własnych.
Dlatego nie należy
szczegółowo opisywać cudzych opublikowanych prac.
W niektórych pierwopisach
prac, opis cudzych prac w rozdziałach Wstęp i Dyskusji
stanowi niepotrzebnie aż połowę pracy.
Jest to z założenia
błędne.
7. Materiał i Metoda
Nie należy zaczynać
rozdziału od wyrażenia: Materiał badań stanowiło
56 matek pszczelich wychowanych w Zakładzie Pszczelnictwa....
Tytuł rozdziału to
Materiał i Metoda. Wiadomo, więc, że w tym
rozdziale, autor nie opisuje wyników lub wniosków.
Wiadomo, że autor
opisuje tu materiał badań, a nie jakiś inny
materiał, którego nie badał. Słowa materiał badań
są zbędne.
Należy, więc pisać
po prostu: Badano 56 matek pszczelich wychowanych
w Zakładzie Pszczelnictwa....
W żadnym naukowym
czasopiśmie zagranicznymnie nie znajdzie się takiego
zwrotu.
W Polsce wielu
autorów używa tego zbędnego (redundant) zwrotu.
Nie należy pisać: Badaniami
objęto 12 larw....Jest to nie do przetłumaczenia
na angielski (obejmować - embrace?)
Należy pisać po prostu:
Badano 12 larw..., lub: Zbadano 12 larw.......
8. Wyniki
Nie Wyniki i Dyskusja.
Nie należy łączyć w jednym
rozdaiale wyników i dyskusji, gdyż wtedy wyniki autora giną wśród innych
wyników,
Nie wiadomo co zrobił autor a co inni? Ile z treści opisów dotyczy badań
autora a ile innych?
Czasem ilość treści dotycząca cudzych wyników jest większa, niż niż opis
własnych wyników.
W tym rozdziale autor
(autorzy) powinien przedstawić co sam zrobił, a nie co zrobili inni.
Nie należy zaczynać opisu
od podania celu badań. To podano już we wstępie.
Nie należy powtarzać,
jaką metodą uzyskano wyniki. To opisano już w rozdziale
Materiał i Metoda.
Nie należy pisać długimi
skomplikowanymi zdaniami.
Zamiast jednego zdania
złożonego, lepiej napisać dwa lub kilka zdań prostych.
Nie należy pisać oczywistych
zbędnych słów lub wyrażeń w rodzaj:
W trakcie realizacji
badań stwierdzono, że... Wiadomo, że poza okresem
realizacji nic nie stwierdzono.
W badanych rodzinach
pszczelich stwierdzono, że......Wiadomo, że w rodzinach
których nie badano nic nie stwierdzono.
Na podstawie uzyskanych
wyników stwierdzono, że...
Wiadomo,
że poza uzyskanymi wynikami nie można nic stwierdzić,
lub nie należy stwierdzać.
Some of the observed cells were ignored. Wiadomo, że opisuje
się obserwowane komórki a nie jakieś inne.
Zdanie
należy zaczynać od razu od; Stwierdzono, że.....,
lub jeszcze lepiej bez stwierdzono.
Np. zamiast; Na
podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że matka
jest większa niż robotnica,
Lepiej; stwierdzono,
że matka jest większa niż robotnica,
lub najlepiej; Matka
jest większa niż robotnica (Tab. 1).
Nie należy powtarzać
kilkakrotnie na jednej stronie słowa "stwierdzono".
Wystarczy jeden raz
napisać stwierdzono, a następnie opisać wszystko co
stwierdzono,
bez powtarzania w
każdym zdaniu; Stwierdzono, że.....
lub, zamiast; Some of the observed cells were ignored,
lepiej, Some of the cells were ignored (Tab. 3)..
Opisując badania należy
jedynie podsumumować wyniki zawarte w tabelach
i na wykresach,
odsyłając czytelnika
do odpowiedniej tabeli np. (Tab. 2), lub wykresu
(Wykr. III).
Należy starać się
opisać co wynika z danych w taleli
lub na wykresie.
W tekście nie należy
powtarzać informacji (liczb) znajdujących się w
tabeli lub na wykresie.
Tekst powinien uzupełnićjedynie
dane z tabel lub wykresów.
Nie należy starać się opisać wszystkich informacji (mniej ważnych) znajdujące się w Tabeli/Wykresie.
Powołując się na tabelę
nie należy w treści pracy powtarzać tytułu nagłówka
tabeli.
Np. nie: Wyniki przedstawiające
aktywność hydrolaz w ekstrakcie z V. destruktor
przedstawiano w tab. 1.
Lecz: - Wyniki w
tab. 1 wskazują, że....
Nie należy podawać szczegółowych
wyników badań. Świadczy to, iż autor nie umie syntetycznie
przedstawić wyników swych badań.
Szczegóły są potrzebne
autorowi, aby na ich podstawie przedstawić ogólną
syntezę wyników, której oczekuje czytelnik.
Nie należy szczegółowo
opisywać wszystkich wyników z tabeli i istotności
różnic między nimi z poszczególnych powtórzeń w kolejnych
np. 3 latach,
gdyż takie wyniki
na pewno nie powtórzą się w przyszłych
kolejnych 3 latach. Po co więc tak szczegółowy ich opis
i na co te informacje czytelnikowi?
Czytanie takich szczegółowych
opisów wyników, które czytelnik sam widzi w tabeli,
jest bardzo nużące.
Czytelnik gubi się
w nadmiarze niepotrzebnych informacji i w końcu nic
nie wie.
Zamiast szczegółowych
informacji należy podać interesujące czytelnika ogólne
informacje
np. Z tabeli X. widać,
że niektóre wyniki z poszczególnych powtórzeń w
różnych latach różniły się istotnie.
Wynika z tego, że
takich wyników można się spodziewać w następnych latach
i to jest ważne i tego oczekuje czytelnik.
Nikogo nie obchodzi,
co zdarzyło się w roku 2008 w rodzinie nr 21. Wyniki
z kolejnych lat są potrzebne autorowi do obliczenia zmienności
i średniej.
Natomiast należy
opisać średnie ogólne ze wszystkich powtórzeń i ze
wszystkich lat. To głównie obchodzi czytelnika.
Należy statystycznie
porównać średnie i jeżeli stwierdzono istotne różnice
między nimi, to należy starać się je wytłumaczyć.
Nie należy pisać:
Analiza statystyczna uzyskanych wyników wykazała,
że...Wiadomo, że analiza wykazała, a nie, co innego.
Trzeba pisać od razu,
co ta analiza wykazała.
Nie należy pisać
np.: zbiór miodu z rzepaku był wyższy niż z akacji.
Różnica między nimi była istotna. To ogólnik, z którego
nic nie wiadomo.
Z której rośliny
zbiór był wyższy? Należy napisać: Średni zbiór miodu
z rzepaku (15kg) był istotnie wyższy niż z akacji (10kg).
Opisując wyniki,
nie należy posługiwać się numerem grupy, np.
średnia grupy nr 1 różniła się istotnie od średniej gr.
2.
Czytelnik nie pamięta
już, co oznacza, który numer. Dlatego, wspominając
jakąś grupę pierwszy raz w wynikach, należy wymienić całą
jej nazwę,
a w nawiasie skrót
(skr). Dalej można posługiwać się już tylko skrótem,
ale nigdy nie numerem.
8.2. Tabele
Tabele nie powinny
być zbiorczymi zestawieniami surowych lub pół-surowych
wyników. Bez szczegółowej analizy zwykle nic z nich nie
widać.
Takie szczegółowe
tabele służą tylko autorowi do opracowania syntetycznych
tabel zbiorczych.
Liczby zawarte w
szczegółowych tabelach służą autorowi do ustalenia
zakresu, obliczenia średnich i zmienności.
Dopiero te ostatnie
liczby należy przedstawić w zbiorczej, syntetycznej
tabeli przeznaczonej do publikacji..
W takiej syntetycznej,
ostatecznej tabeli powinny być widoczne bez trudu
najważniejsze wyniki, na podstawie, których autor wyciąga
wnioski,
a z drugiej strony
pozwalające czytelnikowi na łatwe sprawdzenie wniosków
wyciągniętych e przez autora.
Dla czytelnika, tabela
jest tym lepsza im jest bardziej syntetyczna.
Tylko taka tabela
pokazuje, że autor umie syntetycznie przedstawić najważniejsze
wyniki o ogólnym znaczeniu.
Ważne wyniki nie
giną wtedy wśród mało istotnych szczegółów.
Przedstawianie w
tabeli wielu szczegółowych mało ważnych wyników jest
częstym błędem początkujących autorów.
Wydaje im się, że
im więcej liczb przedstawią tym lepiej, faktycznie
jest odwrotnie.
W pracach magisterskich,
doktorskich i habilitacyjnych, jest dopuszczalne
przedstawienie bardziej szczegółowych tabel w załącznikach.
W tabeli powinny
znajdować się następujące kolumny:
Grupa, liczba...,
zakres (od -do), średnia ± błąd średniej (se) lub ±
średnie odchylenie (sd)
i w zależności od
potrzeby współczynnik zmienności. [Dla populacji o
rozkładzie normalnym
niepotrzebne są kolumny
Modalna i Mediana].
Tabela 1.
|
Grupa |
Liczba |
Od – do |
Średn. ± se |
Współcz. Zm. % |
Modalna |
Mediana |
|
Rodziny z czerwiem |
||||||
| 1 |
||||||
| 2 |
||||||
| 3 |
||||||
|
Średn. |
||||||
| Rodziny bez czerwiu |
||||||
| 4 |
||||||
|
5 |
||||||
|
6 |
||||||
|
Średn. |
||||||
W tytule tabeli i w tytułach
kolumn nie powinny powtarzać się te same wyrażenia.
Tytuł tabeli powinien
być bardziej ogólny, a tytuły kolumn bardziej szczegółowe,
bez powtarzania 2-krotnie,
a nawet 3-krotnie tych samych wyrażeń.
W tytule kolumny
tabeli nie należy pisać - Rok badań, wystarczy Rok,
gdyż wiadomo, że
badania prowadzono w latach przedstawionych w tabeli
a nie w innych.
Wyniki które chcemy porównać, nie powinny być umieszczane
w tabeli dowolnie,
albo w tej samej kolumnie,
albo w tym samyn wierszu.
Najłatwiej porównuje się liczby znajdujące się jedna pod drugą, a nie jedna obok siebie.
Dlatego interesujące nas np. średnie, powinny znajdować
się w tej samej kolumnie (jedna pod drugą)
a nie w tym samym wierszu (obok
siebie).
Wymieniając w kolumnie
kolejne badane grupy nie należy tylko podawać ich
numerów.
Najlepiej, jeżeli
można podać pełną nazwą grupy. Jeżeli brak miejsca
należy podać skrót nazwy grupy
np. dla 5 grup matek
różnie unasienionych:
Gr.1. - Nat, Gr.2 . - Szt+1mm,
Gr.3. - Szt+2mm, Gr.4. - Szt+4mm, Gr.- 5.Szt+8mm ,
a pod spodem tabeli
podać objaśnienie skrótów, a więc:
Gr.1. - Naturalnie
unasienione, Gr.2. - Sztucznie unasienione 1 mm nasienia,
Gr.3. - Sztucznie unasienione 2 mm nasienia itd.
Kolejność ułożenia
grup w tabeli nie powinna być chaotyczna, lecz grupy
powinny być ułożone logicznie.
Nie chaotycznie,
rodziny:
Gr 1. prowadzone
tradycyjnie
Gr 2. od których
zabierano czerw i pszczoły (2 czynniki)
Gr 3 od których zabierano
tylko czerw, (1 czynnik)
lecz logicznie, rodziny:
Gr 1. prowadzone
tradycyjnie
Gr 2. od których
zabierano tylko czerw (1 czynnik)
Gr 3. od których
zabierano czerw i pszczoły (2 czynniki).
Każda tabela powinno
być samo objaśniająca się, bez potrzeby szukania
wyjaśnień w tekście.
Dlatego pod tabelą
należy podać co oznaczają wszystkie skróty, symbole
itp.
Nie wystarczy
podać, Grupa kontrolna. Bez szukania w
metodzie nie wiadomo co jest grupą kontrolną.
Dlatego należy określić
grupę kontrolną..
W jednej tabeli nie
należy podawać wyników liczbowych dla tej samej cechy
z różną dokładnością,
raz 1 miejsce po
przecinku, innym razem 2 miejsca.
Liczby w tabeli
Nie należy podawać
liczb ze zbyt wielu miejscami po przecinku.
Np. liczba przyjętych
jaj na wychów matek wynosiła 6.17 szt. Czy ktoś jest
w stanie wyobrazić sobie ile to jest 0.17 jaja ?
Zamiast 6.17 należy podać w tabeli 6 jaj.
Lepiej napisać prosto; - Pszczoły przyjęły na wychów matek 6 jaj.
Lub; Średnia liczba dni od unasienienia do rozpoczęcia
czerwienia wynosiła 12,6757 dni. Ile to jest .0007 dnia?
Zamiast 12,6757 należy podać w tabeli 13 dni.
Lepiej napisać prosto; - matki rozpoczęły składanie jaj po 13 dniach.
Procenty
podawać najwyżej z jednym miejscem po przecinku, np. 27,
8% , a lepiej 29%.
Zbyt wiele liczb
za przecinkiem jedynie zaciemnia czytelność wyników.
Tabele zamieszcza się w pracy w tym celu, aby tekst był
bardziej czytelny dzięki temu,
że liczby zostały przeniesie
z tekstu do tabeli.
Dlatego właśnie nie
należy powtarzać w tekście liczb znajdujących się
w tabeli.
Jeżeli autor podaje
w tekście liczby znajdujące się w tabeli, to niepotrzebna
jest tabela.
Nie należy zaczynać
opisu tabeli od zdania,
np.. Wyniki dotyczące
wpływu podgatunku pszczół na zbiór miodu przedstawiono
w Tab. 1. Widać z nich,że....
lub nie: Tab. 1.
przedstawia wyniki dotyczące wpływu podgatunku pszczół
na zbiór miodu. Widać z nich,że...
Z tytułu tabeli,
czytelnik sam widzi, co przedstawia Tab. 1. Nie należy
więc powtarzać tego w treści pracy.
Zamiast tego, należy
od razu zaczynać od opisu wyników podając jedynie
numer tabeli.
np.: Z Tab. 1 widać,
że pszczoły kaukaskie wyprodukowały istotnie więcej
miodu (35 kg), niż pszczoły kraińskie (25 kg).
Po angielsku nie:
Table 1 presents the results of the amplification
of RAPD-PCR....·Czytelnik sam widzi, co przedstawia Tab.
1.
Zamiast tego, należy
od razu ·zaczynać od opisu wyników podając jedynie
numer tabeli.
Należy pisać: - Table 1 shows, that
the amplification of RAPD-PCR ...
lub nie; - Table
2 presents the lengths of bands which were noted......
Lecz: - The lengths
of noted bands presented in Table 2 show that.....
Opis nie powinien
być chaotyczny.
Wyniki należy opisywać
w tej samej kolejności, jak przedstawiono je w
tabeli.
Najpierw należy opisać
wyniki szczegółowe.
Celem opisu tabeli
nie jest słowne opisanie wszystkich znajdujących się
tam liczb (średnich) i istotności różnic między nimi
Dlatego nie należy
w treści powtarzać wszystkich liczb znajdujących
się w tabelach.
Nie należy opisywać
wszystkich istotności różnic lub ich braku
między średnimi.
Jest to bardzo
częsty błąd niedoświadczonych autorów. Czytanie takich
opisów jest bardzo nużące i w rezultacie czytelnik zupełnie
się gubi.
Czytelnik sam widzi
w tabeli wyniki i różnice między nimi wyraźniej, niż
opisał to autor.
Przy tak szczegółowym
opisie liczb w tabeli, niepotrzebna jest tabela.
Natomiast, tabela
jest właśnie po to, aby nie trzeba w treści pracy przytaczać
wszystkich liczb (średnich)
i różnic między nimi, które
przedstawiono w tabeli, lecz aby na podstawie tych liczb
(średnich)
wyciągnąć odpowiednie wnioski.
Autor nie powinien
ograniczać się do opisu wyników, lecz ze szczegółowych
wyników powinien wyciągnąć wnioski,
czego niestety bardzo wielu
autorów nie czyni.
Zamiast powtarzać
liczby z tabeli bez komentarzy, powinien podać
np. między którymi
średnimi określonej cechy stwierdzono istotne różnice
we wszystkich powtórzeniach (latach),
a między którymi
różnice raz były istotne a innym razem nie. Czy dla
tej samej cechy średnie były w jednych powtórzeniach
wyższe a w innych (latach) niższe?
Na podstawie tego,
autor powinien wnioskować, że w następnych powtórzeniach
(latach) dla niektórych cech należy spodziewać się podobnych
wyników,
a ze średnimi innych
cech może być różnie.
Ten wniosek jest
właśnie tym, co interesuje i jest ważne dla czytelnika.
Nie wystarczy podać
np., że w roku 2005 produkcja miodu od pszczół kaukaskich
była wyższa, niż od pszczół kraińskich, a w roku 2006 było
naodwrót.
To jest tylko wynik,
na którego podstawie czytelnik musi dopiero sam wyciągnąć
wniosek,
że produkcja miodu od pszczół
kaukaskich nie zawsze jest wyższa niż od kraińskich.
Natomiast główne
zadaniem autora opisującego tabele polega na tym,
aby na podstawie szczegółowych wyników tabeli,
wyciągać ogólne wnioski,
a nie powtarzać szczegółowych
wyników tabeli, które czytelnik sam widzi lepiej
niż opisuje to autor.
Wyciągając wnioski
na podstawie jakichś wyników (średnich) należy jedynie
w nawiasie podać liczbę np. (27%),
aby było wiadome
co autor opisuje.
Po opisaniu wyników
szczegółowych, należy opisać średnie ogólne. To są najważniejsze
wyniki badań.
Czytelnika interesują
głównie, średnie ogólne, gdyż istnieje szansa,
że powtórzą się one (w ramach błedu średniej) w następnych
latach.
Nie należy opisywać
wyników z poszczególnych powtórzeń , np. z
lat 2007, 2008, 2009, gdyż na pewno nie będą takie same w
3 następnych latach.
Po co więc opisywać
je, zabierać czas czytelnikowi i zawracać mu głowę
szczegółowym opisem wyników,
które się nie powtórzą,
które go nie interesują i do niczego mu się nie przydadzą.
Wyników podawanych
w tabelach nie należy powtarzać w wykresach.
Albo tabela, albo
wykres.
8.3. Wykresy
Zamiast tabel z surowymi,
lub półsurowymi wynikami, można w miejsce tabel syntetycznych,
przedstawić wykresy.
Wyniki o charakterze
"ciągłym", gdzie istnieją wartości pośrednie, chociaż
ich nie mierzyliśmy, np. zmiany temperatury w ciągu dnia,
przedstawia się w
postaci linii krzywych. Wyniki "nieciągłe",
np. produkcja miodu różnych pni pszczelich, przedstawia
się w postaci słupków.
Nie należy przedstawiać
tabel z wynikami, gdy chce się pokazać zależność
jednej wartości od drugiej. Nic z takich tabel nie widać.
Zależność dwu wartości
należy przedstawić w postaci wykresu regresji.
Tytuły Tabel i Wykresów
Tytułów tabel i podpisów
wykresów nie należy umieszcać w dowolnym miejscu.
Tytułu tabel pisze
się nad tabelami,
natomiast podpisy
wykresów i fotografii pod nimi.
Nie należy dawać zbyt ogólnych tytułów tabel lub podpisów
wykresów w rodzaju:
Wyniki badań
porażenia przez Varroa destructor
Przecież we wszystkich
tabelach i wykresach danej pracy znajdują się z
wyniki badań, a nie jakieś urojone dane.
Taki tytuł tabeli
lub podpis wykresu jest dobry jako tytuł rozdziału.
Czytelnik nieraz
musi się nieźle natrudzić, aby zrozumieć co przedstawiają
liczby w tabelach lub słupki na wykresach.
Tytuł tabeli lub
podpis wykresu powinien dokładnie informować,
co przedstawiają liczby w tabeli lub słupki i krzywe
wykresu.
Np.; Średni procent
porażenia przez Varroa destructor w poszczególnych
pasiekach w Warszawie.
Nie należy w tytułach
pisać zbędnych słów lub wyrażeń, np. Ciężar jaj w
badanych rodzinach pszczelich.
Wyrażenie w badanych
rodzinach jest zbędne (redundant).
Przecież wiadomo,
że w tabelach znajdują się wyników badanych rodzin
a nie jakichś innych.
Nie należy w tytułach tabel a następnie w tytułach (nagłówkach)
kolumn i wierszy podawać tych samych informcji
(słów).
Tytuł tabeli powinien
być bardziej ogólny, niż tytuły kolumn i wierszy.
W podpisie wykresu
nie należy pisać: Ryc. 12. Wykres regresji
między......
Przecież nikt nie
ma wątpliwości, że podpisany wykres jest wykresem a
nie tabelą..
W żadnym anglojęzycznym
tekście nie ma podpisu:
Fig. 12. Diagram of regression
between....., lecz od razu: Fig. 12. Regression
between...
8.4. Statystyka
Podając wyniki analizy
statystycznej, nie wystarcza przestawić tylko średnią
matematyczną.
Dla czytelnika jest
ważne czy średnią obliczino z 3 powtórzeń czy z 130
powtórzeń (N)..
Dlatego średnią należy
przedstawić w postaci; X ± Se = 10.20 ± 1.01 g, (N
= 20)
Również przy wszystkich
innych wskaźnikach statystycznych należy starać się
podać liczbę powtórzeń (N),
lub liczbę stopni
swobodu (df). [Omówione poniżej].
Istotność różnic
Nie można pisać,
że jedna średnia była wyższa od drugiej
lub podobna do niej, dopóki nie obliczono istotności
różnic między nimi.
Każde porównanie
musi być udowodnione statystycznie. Różnica może być
istotna - p < 0,05, lub wysoko istotna
- p < 0,01.
Autorzy często są
tak przejęci wynikami obliczeń statystycznych, że piszą,
iż różnica między średnimi była istotna.
Zapominają jednak
podać, która średnia była istotnie wyższa, a
właśnie stwierdzenie tego, jest celem obliczeń statystycznych.
Należy pisać prostym
stylem.
Nie: - Nie wystąpiły
istotne statystycznie różnice pomiędzy średnią powierzchnią
czerwiu.
Jest to nie do przetłumaczenia
na język angielski.
Pisać: Nie stwierdzono
statystycznie istotnych różnic między.....
Nie należy pisać:
Średnia A była wyższa niż średnia B. Różnica
między nimi była istotna.
Lecz od razu pisać,
np. Średnia A (25 g) była istotnie wyższa
niż średnia B (21 g)
Większość redakcji
czasopism naukowych wymaga, aby prócz średniej podać
również
średnie odchylenie ± sd (standard
deviation), lub błąd średniej ± se (standard error).
Autorzy podają więc
jedną z tych wartości lecz przeważnie nie wiedzą którą
właściwie wybrać.
Otóż średnie odchylenie (sd)
informuje o zakresie zmienności całej populacji.
Okazuje się, że średnia
± 3 sd równa się całemu zakresowi zmienności od najmniejszej
wartości do największej (zakres od - do).
Można się z tego
zorientować jak wielka jest zmienność całej populacji.·
Jeżeli w tabeli podaje
się kolumnę - "zakres od - do" to nie trzeba podawać
tego samego drugi raz, w postaci średniego odchylenia,
± sd.
Błąd średni " ± se"
podaje zakres zmienności średniej tzn. w jakich granicach,
średnia pojawi się prawdopodobnie w następnych powtórzeniach.
Jeżeli zakresy dwu
"średnich ± se" nie pokrywają się to różnica między
średnimi jest istotna.
Np. średnia ± błąd:
25 ± 5 (25 + 5 = 30), różni się istotnie od
35 ± 3 (35 - 3 = 32), lecz nie różni się istotnie od
35 ± 6 (35 - 6 = 29).
Tak więc w tabeli,
należy podać tą wartość, która ma większe znaczenie
dla opisywanych wyników.
Nied należy zamieszczać całej tabelki analizy wariancji.
Przed kilku laty
publikowało się całą tabelkę analizy wariancji. Obecnie
tabelkę analizy wariancji zamieszcza się w pracach magisterskich,
doktorskich i habilitacyjnych,
aby można sprawdzić, czy autor wykonał poprawnie
obliczenia.
Tabela analizy wariancji jest potrzebna autorowi.
Znajduje się w niej
mnóstwo liczb zupełnie niepotrzebnych czytelnikowi,
jak np. kwadraty odchylenia i inn. Zaciemnieją one jedynie
istotne wyniki analizy.
Dlatego naukowe czasopisma
zagraniczne nie publikują już całej tabelki,
lecz wymagają jedynie podania następujących istotnych
wskaźników statystycznych:
F (wartość testu
Fishera = kwadrat odchyleń międzygrupowych do wewnątrzgrupowych,
df (liczba stopni swobody), oraz P (pawdopodobięństwo).
Należy pamiętąć,
że wartość F ma dwa df. Jedno dla zmienności międzygrupowej
a drugie dla wewnątrz grupowej (czyli błędu),
df podaje się w postaci
indeksu dolnego przy F.
Przykładowy wynik
analizy zmienności: F2, 21 = 7,21, P
= 0.03.
Liczby df = 2 i 21 przy F oznaczają, że badano 3 grupy
(df = n - 1 = 3 - 1 = 2), a df dla błędu wynosło 21.
Pod dodaniu obydwu
df otrzymuje się 2 + 21 = 23. Ta ostatnia lczba to
df dla zmenności ogólnej. Po dodaniu 1 otrzymuje się 24.
Oznacza to, że razem
przprowadzono 24 pomary (3 grupy x 8 powtórzeń.)
Jeżeli przeprowadzono
dwuczynnikową analizę wariancji, wówczas F ma 3 stopnie
swobody (df),
pierwszy dla pierwszego czynnika,
drugi dla drugiego czynnika i trzeci dla błędu.
Prykładowy wynik
wyglądałby następująco; F2,
6, 12 = 15,79, P = 0.04.
Po dodaniu wszystkich
stopni swobody otrzymuje się 2 + 6 + 12 = 20. Liczba
20 to df dla zmenności ogólnej. Jest ona o 1 niższa niż
liczba wszystkich pomiarów.
Tak więc, czytelnik
po dodaniu wszystkich trzech df i dodaniu 1, dowiaduje
się, że przeprowadzono 21 pomiarów (3 grupy x 7 powtórrzeń
- 21 pomiarów).
Tak przedstawiony wynik anallizy zmienności jest o wiele
bardziej czytelny i zrozumiały, niż podanie całej
tabeli analizy wariancji z mnóstwem niepotrzebnych
liczb.
Niewele liczb dla
F podaje wiele istotnych informacji.
8.4.2 Zgodności
Jeżeli porównuje
się zgodność rozkładu dwu szeregów liczb, wówczas
stosuje się tzw. test Chi-kwadrat.
Wynik przedstawia
się w postaci; χ2 2 = 0.19,
P = 0.91. Indeks dolny 2 przy χ2 ocnacza
liczbę stopni swabody (df).
8.4.3. Zależności, korelacja i regresja
Nie można pisać,
że jedna wartość zależała od drugiej lub nie zależała,
dopóki nie obliczono i nie podano współczynnika korelacji
i jego istotności..
Korelację
należy podawać w formie r = 0.7, df = 129, (lub N-130),
p = 0,03 (konkretna liczba nie p < 0.05),
Ważne jest podanie
df (degree of freedom), df = liczba stopni swobody,
gdyż pozwala to czytelnikowi zorientować się jak wielka
była populacja,
na której dokonano
obliczeń, a jednocześnie pozwala czytelnikowi sprawdzić,
czy autor prawidłowo wykonał obliczenia.
Koniecznie należy
podać istotność korelacji "p", gdyż korelacja może
być wysoka, np. r = 0.7, lecz nie stwierdzono jej istotności
p=0.06,
lub może być niska,
np. r = 0.3, lecz istotna p = 0.04. Należy podać konkretną
liczbę np. p = 0.03, a nie p < 0.05, lub p > 0.05.
Jeżeli nie stwierdzono
istotności korelacji np. r = 0.6, df = 49, p = 0.07,
to należy napisać, że nie stwierdzono istotności korelacji.
Jeżeli jednak korelacja
jest powyżej r < 0.5, to można napisać, że chociaż
nie stwierdzono istotności korelacji to stosunkowo wysoki
współczynnik
korelacji (r = 0.6)
pozwala wnioskować, że istnieje tendencja zależności
jednaj cechy od drugiej.
Nie należy pisać:
Stwierdzono związek między procentem usuwania martwego
czerwiu a średnią temperaturą powietrza.
Współczynnik korelacji
był na poziomie r = 0.5..itd.
Należy pisać krótko
i po prostu w jednym zdaniu:.
Stwierdzono istotną
korelację między procentem usuwania martwego czerwiu
a średnią temperaturą powietrza r = 0.5, df = 26, p = 0.04.
lub; Współczynnik
korelacji między "A" i "B" wynosił r = 0.7 itd.
Jeżeli zależności
dwu wartości chce się pokazać, np. zależność ubarwienia
nasienia od wieku trutni, to nie należy przedstawiać
tego w formie tabeli.
Najczęściej jest
to tabela surowych wyników z której nic nie widać.
Jest to tabela dla autora, lecz nie dla czytelników.
Na podstawie liczb
w tabeli, autor powinien obliczyć regresję,
a następnie, zamiast tabeli surowych wyników przedstawić
wykres regresji.
Na osi X należy przedstawić
wiek trutni, a na osi Y skalę ubarwienia od najjaśniejszej
do najciemniejszej.
Na wykresie, prócz
prostej regresji, należy przedstawić również krzywą
półprzedziału ufności dla p = 0,05 lub dla p = 0,01.
Poniżej podano przykład
liczby gniazd pszczoły olbrzymiej A. dorsata na drzewie
w Bangalore w zależności od minimalnej temperatury powietrza.
Współczynnik korelacji
r = -0,724846, df=26, p=0.0000 (df =26 wskazuje,
że było 27 powtórzeń = 27 punktów na wykresie regresji)
Równanie regresji Liczba gniazd (y) = 49,8002 - 1,73069 × X (X=Temperatura minimalna)
Prosta (niebieska) to linia
regresji, krzywe (czerwone) to przedział ufności
dla P = 95%.
Można jeszcze dodać,
że (jak widać z równania) ze wzrostem temperatury
o 1oC, ubywało średnio 1,7 (około 2) gniazd.
Z wykresu widać,
że im bardziej dzienna minimalna temperatura wzrastała
tym mniej było gniazd na drzewie.
Było za gorąco. Rośliny
usychały, brakowało nektaru i dlatego rodziny A.
dorsata opuszczały tą okolicę.
9. Dyskusja
Nie należy dawać
tytułu Dyskusja i omówienie wyników. Omówienie
wyników to też dyskusja.
Dyskusja nie powinna
być przeglądowym referatem na tematy niezwiązane
bezpośrednio z badaniami autora.
Tak, więc w pracy
na temat wierności kwiatowej nie należy omawiać: znaczenia
pyłku dla ludzi i pszczół, obecności pierzgi w ulu,
wpływu obecności
czerwiu w ulu na zbiór pyłku, wielkości otworów poławiaczy
pyłku, rasy pszczół, struktury rodzin pszczelich,
genotypu pszczół,
przybytku na wadze itp. Tego nie badano w pracy.
Przytaczanie takich prac
niepotrzebnie przedłuża pracę i jest nie na temat.
Należy przede wszystkim
opisywać swoje wyniki, a nie cudze.
W dyskusji należy
uwzględnić dwa podstawowe zagadnienia:
1. Objaśnienie naszych
wyników, podanie przyczyn istnienia lub braku istotnych
różnic.
Objaśnienie istnienia
lub braku korelacji. Wysunięcie hipotez na podstawie
wyników autora.
2. Porównanie wyników
badań autora z wynikami prac już opublikowanych.
Zagadnienia powinny
być omawiane w takiej samej kolejności jak
opisywano je w Rozdziałach Metoda i Wyniki.
W dyskusji nie należy
powtarzać szczegółowo własnych wyników.
Powoływać się jedynie
na najbardziej charakterystyczne liczby lub stwierdzenia
niezbędne dla konfrontacji.
Nie należy szczegółowo
opisywać cudzych wyników, ani podawać nawet ich metodyki.
Należy jedynie zacytować
pracę podając ewentualnie niektóre charakterystyczne
liczby, inne lub podobne, do naszych.
Nie należy dyskutować
oddzielnie każdej cudzej pracy.
Należy omówić wspólnie
kilka prac na dany temat i podać nazwiska autorów.(vide
Przegląd literatury).
10. Wnioski
Nie należy zastępować
wniosków, zestawieniem wyników.
Należy umieć odróżnić
wniosek od wyniku.
Nie: - Po dodatkowym
unasienieniu nasieniem jednego trutnia około 60%
matek rozpoczyna czerwienie w czasie od 2 do 14 dni.
To nie jest wniosek
lecz wynik.
Wniosek to: - Po
dodatkowym unasienieniu nasieniem jednego trutnia
około 60% matek rozpoczyna
czerwienie 15 dni wcześniej niż matki niedounasienione.
Nie należy podawać
ogólników, po których przeczytaniu, czytelnik nic
nie wie. Należy podawać bardzo konkretne wnioski.
Nie; - Na stopień
uszkadzania i śmiertelność pszczół przechowywanych
w rodzinach pszczelich ma wpływ długość przechowywania
ich w rodzinie oraz płeć.
(to są same ogólniki,
nie wiadomo, czy po dłuższym przechowywaniu ginęło
mniej pszczół?, czy ginęło więcej robotnic, czy trutni?).
Należy napisać: -
Po dłuższym przechowywaniu (7 dni) przeżyło w klateczkach
w rodzinie pszczelej mniej pszczół (30%) niż po krótszym
(3 dni, 70%) .
Po 7 dniach przechowywania
przeżyło więcej pszczół robotnic (50%) niż trutni
(25%).
Nie pisać: Na poziom
preferencji kwiatowej, istotny wpływ miały temperatura,
wilgotność powietrza i stopień zachmurzenia (korelacja
dodatnia)
oraz prędkość wiatru
(korelacja ujemna) w kolejnych dniach sezonu pożytkowego.
To są same ogólniki nic nie mówiące.
Należy napisać: Preferencja
kwiatowa była dodatnio istotnie skorelowana z temperaturą
(r= 0.6) i wilgotnością powietrza (r = 0,7)
oraz negatywnie wysoko
istotnie ze stopniem zachmurzenia (r = - 0.9).
Nie należy podawać
wniosków, które wynikają z naszej pracy, lecz które
opublikowali już inni autorzy. Można to tylko omówić w
dyskusji.
Należy podawać jedynie
wnioski nowe dla wiedzy.
Nie podawać wniosków
w dowolnej kolejności.
Należy podawać je
w takiej samej kolejności, w jakiej opisywano kolejne
zagadnienia w Wynikach.
Nie pisać: 3./ Na
podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić że...
Przecież wszystkie
wnioski są, a w każdym bądź razie powinny być, na
podstawie uzyskanych wyników.
Nie należy wyciągać
ogólnych wniosków z pobieżnych obserwacji.
Autor jednej z publikacji
znalazł trutnie w gnieździe A. cerana w porze
suchej, co według niego świadczy, o tym, że rodziny tej
pszczoły
wychowują trutnie
przez cały rok. Jest to nieprawda i świadczy tylko
o tym, że autor nic nie wie o pszczole którą opisuje.
11. Streszczenie długie
Nie należy streszczać
cudzych wyników badań, lecz trzeba tylko opisać własne
wyniki.
Nie powinno się opisywać
we wstępie, historii badań nad opisywanym zagadnieniem.
Zamiast tego należy
przedstawić pokrótce cel i metodę badań.
Nie można chować
wyników własnych wśród opisu cudzych badań.
Zamiast tego należy
uwypuklić wyniki własnych badań.
Czytelników tego
streszczenia nie interesuje co zrobił kto inny,
lecz wyłącznie i jedynie to, co zrobił autor.
12. Spis literatury
W spisie należy umieszczać
jedynie oryginalne prace naukowe oraz książki
naukowe.
Nie należy podawać
artykułów popularnych lub podręczników praktycznych.
Nie potrzeba numerować pozycji
literatury.
Nie można różnicować
stosowanych symboli i znaków pisarskich w poszczególnych
pozycjach..
Np. po numerze czasopisma,
a przed stronami należy używać zawsze tego samego
znaku, najlepiej dwukropka.
Nie można tu stawiać
raz dwukropka, a kiedy indziej przecinka, albo kopki.
Nie należy podawać
numerów tomów czasopisma, w którym znajduje się wymieniana
praca w takiej formie, jak jest w oryginale
np. raz 21 (arabskie)
a innym razem XXI (rzymskie)
W spisie literatury,
numery tomów czasopisma należy podawać dla wszystkich
prac jednakowo,
albo dla wszystkich
21 albo dla wszystkich XXI
W spisie literatury
nie należy podawać tytułów prac w takiej formie jaka
jest w oryginale, np.:
WSZYSTKO DUŻYMI LITERAMI,
Wszystkie Słowa Zaczynają
Się Dużymi Literami .
Należy pisać tak
jak w powyższym zdaniu. Tylko pierwsza litera pierwszego
słowa tytułu powinna być napisana dużą literą.
Jednak w Tytułach
Prac pisanych w Języku niemieckim, wszystkie Rzeczowniki
zaczynają się dużą Literą.
Prace doktorskie
i habilitacyjne
Główną wadą wielu
prac doktorskich i habilitacyjnych jest to, że autorzy
piszą więcej o cudzych badaniach,
niż o własnych i
w dodatku nie na temat związany bezpośrednio z przedmiotem
własnych badań.
13. Tłumaczenie na język angielski
Tekstów przeznaczonych
do tłumaczenia nie należy pisać dowolnym stylem,
np.: Nektar zbiera
pszczoła. Po przetłumaczeniu na język angielski,
zdanie to brzmi: Nectar collects bee, co znaczy - Nektar
zbiera pszczołę.
Dlatego, w tekstach
przeznaczonych do tłumaczenia na angielski, należy
stawiać na pierwszym miejscu podmiot
a nie dopełnienie, a więc,
Pszczoła zbiera nektar.
Tekst przeznaczony
do tłumaczenia powinien być pisany krótkimi prostymi
zdaniami.
Składnia tekstu do
przetłumaczenia na angielski powinna być podobna
do angielskiej.
W języku polskim,
istnieje dość duża dowolność składni zdania.
W języku angielskim
obowiązuje żelazna zasada kolejności części zdania:
a mianowicie kolejno;
1./ podmiot, 2./ orzeczenie, 3./ dopełnienie
(przed okolicznikami), 4./ okoliczniki.
Należy pisać prostym stylem
Nie; Nie wystąpiły istotne statystycznie
różnice....."wystąpiły" jest nie do przetłumaczenia
na angielski.
Nawet najlepszy tłumacz
nie jest w stanie poprawnie przetłumaczyć tekstu
jeżeli nie jest specjalistą w danej dziedzinie.
Np. każdy tłumacz
przetłumaczy – sztuczne unasienianie, na- artificial
insemination, a powinno być – instrumental insemination.
Jeżeli tłumacz nie
jest biologiem, to nie rozróżnia takich pojęć jak
unasienianie - insemination i zapładnianie - fertilization.
Podobnie jest z wielu
innymi wyrażeniami.
Np. tekst; Kania
pobrał 1 mm3 nasienia, nie należy
tłumaczyć; Kania has taken 1 mm3 of
semen, lecz; Kania collected 1 mm3 of semen.
Dlatego tłumacz powinien
otrzymać od autora co najmniej jedną angielską
(obcojęzyczną) publikację,
a lepiej kilka, na temat zbliżony
do naszej pracy.
Autor powinien dostarczyć
tłumaczowi listę angielskich, specyficznych , fachowych
wyrażeń dotyczących jego pracy.
Niektórym autorom
wydaje się, że ich rola kończy się z chwilą dostarczenia
tekstu tłumaczowi. Tak jednak nie jest.
Autor cały czas jest
odpowiedzialny za tekst swej pracy, również po przetłumaczeniu
na język obcy.
Po przetłumaczeniu, każdy
autor powinien sam dokładnie sprawdzić tekst swej
pracy. Czytając anglojęzyczne prace, powinien znać
podstawowe,
wielokrotnie powtarzane
wyrażeniami dotyczące opracowywanego przez siebie
zagadnienia.
Podstawowych błędów
należy unikać przede wszystkim w tytule pracy: jak
np.
Results of bee queens'
fertilization, w tytule pracy dotyczącej sztucznego
unasieniania matek (instrumental insemination), a nie zapładniania
(fertilization) jaja.
Przyczyną większości
błędów w polskich pracach przetłumaczonych na język
angielski jest złe napisanie pracy w języku polskim.
14. Ostateczna Redakcja Takstu
Pracę przeznaczoną do publikacji należy powoli ponownie przeczytać.
Należy zastanowić się nad każdym słowem;
1./ czy jest niezbędne,
2./ czy można je zastąpić lepszym słowem zrozumiałym przez wszystkich
czytelników, dla których tekst jest przeznaczony.
Zalecam przeczytanie wskazówek
w języku angielskim; Jak pisać prace naukowe.
http://www.sfedit.net/newsletters.htm
Praca przygotowana do publikacji nie nadaje się
do ustnego wygłoszenia jako referat. Patrz adres poniżej:
http://jerzy_woyke.users.sggw.pl/jakniereferowac.html